19 / 7 / 1379 سه شنبه درس شمارهء ( 241 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، مسأله 20 عروه كه راجع به زنا با معتده رجعيه است مطرح شده و ادلهء آن بررسى مىشود و گفته خواهد شد كه اين ادله براى حرمت ابدى كافى نيست . سپس صورى كه مرحوم سيد ( صاحب عروه ) نسبت به شك در عده مطرح كرده‌اند ، مورد بررسى قرار مىگيرد و كلام آقاى خويى به طور مفصّل طرح شده و پيرامون اين كه آيا كل شىء لك حلال شامل احكام وضعيه مىشود يا نه ؟ بحث مىشود و در پايان به بررسى جريان استصحاب در ما نحن فيه مىپردازيم . ان شاء الله تعالى . * * * مسأله 20 : اذا زنى بامرأة فى العدة الرجعية حرمت عليه ابداً ، دون البائنة وعدة الوفاة ، وعدة المتعة و الوطى ، بالشبهة و الفسخ « 1 » و لو شك فى كونها فى العدة اولا ، او فى العدة الرجعية او البائنة « 2 » ، فلا حرمة مادام باقياً على الشك نعم لو علم كونها فى عدّة رجعية ، و شك فى انقضائها و عدمه . فالظاهر الحرمة و خصوصاً اذا اخبرت هى بعدم الانقضاء

--> ( 1 ) استاد مد ظلّه : يك فرض ديگر نيز بايد اضافه شود و آن صورت انفساخ عقد است . ( 2 ) استاد : مناسب اين بود كه گفته شود « او غيرها » يعنى غير عده رجعيه كه شامل عده بائنه و هم عده وفاة و غيره نيز بشود زيرا كلمه « بائنه » اگر چه گاهى به صورت اعم در معتده غير رجعيه استعمال مىشود ولى به حسب متعارف اطلاقات فقهى عدهء بائن يك قسم از عدهء طلاق است و در قبال عدهء وفات و فسخ و غيره قرارداد ، بخصوص كه در صدر همين مسأله مرحوم سيد بر اساس همين اصطلاح مشى كرده و عدهء بائن را به معناى عدهء مطلقهء غير رجعى به كار برده است ، لذا مناسب اين بود كه به جاى « أو البائنة » ، « أو غيرها » گفته مىشد .